

.jpg)





Tapety winylowe to materiały ścienne, w których warstwa dekoracyjna wykonana jest z polichlorku winylu (PVC), nanoszonego na fizelinowy podkład nośny. Polichlorek winylu (PVC), stosowany w warstwie wierzchniej tapet, jest jednym z najczęściej wykorzystywanych tworzyw w sektorze budowlanym. Jak wskazują dane PlasticsEurope, jego popularność wynika m.in. z wysokiej odporności na wilgoć, trwałości oraz stabilności wymiarowej. W kontekście tapet przekłada się to bezpośrednio na możliwość stosowania ich w pomieszczeniach o zróżnicowanych warunkach użytkowania.





.jpg)





.jpg)









.jpg)









.jpg)













.jpg)







.jpg)

















Struktura tapety winylowej składa się z co najmniej dwóch warstw, z których każda pełni określoną funkcję:
Warstwa winylowa może być gładka lub strukturalna, w zależności od technologii produkcji. W wariantach tłoczonych możliwe jest uzyskanie powierzchni imitujących tkaniny, beton, kamień czy inne materiały, przy zachowaniu powtarzalności wzoru na całej powierzchni.
Podkład flizelinowy ogranicza odkształcenia materiału podczas montażu. Dzięki temu bryty zachowują swoje wymiary, co ma znaczenie przy dopasowywaniu wzoru oraz redukcji widoczności łączeń.
Zastosowanie PVC w tapetach wynika z jego właściwości fizycznych i użytkowych, trudno osiągalnych w materiałach jednowarstwowych. W szczególności dotyczy to odporności powierzchni oraz stabilności w zmiennych warunkach.
Najważniejsze cechy materiału to:
Dzięki tym właściwościom tapety winylowe znajdują zastosowanie w przestrzeniach, gdzie ściany są narażone na intensywne użytkowanie, a jednocześnie wymagany jest trwały efekt wizualny.
Tapety winylowe stosuje się przede wszystkim tam, gdzie standardowe materiały papierowe lub tekstylne nie zapewniają wystarczającej odporności. Różnica nie wynika z estetyki, ale z parametrów użytkowych, przekładających się na trwałość w konkretnych warunkach.
W praktyce przewaga tapet winylowych jest widoczna w kilku sytuacjach:
W porównaniu do tapet papierowych różnica dotyczy głównie odporności. Papier jest podatny na wilgoć i uszkodzenia mechaniczne. Z kolei same tapety flizelinowe (bez warstwy winylowej) zapewniają łatwy montaż, ale nie oferują tej samej ochrony powierzchni.
Zastosowanie warstwy winylowej oznacza więc przesunięcie funkcji tapety z czysto dekoracyjnej w stronę materiału użytkowego. W efekcie wybór nie dotyczy wyłącznie wzoru, ale tego, czy dana ściana ma pozostać estetyczna mimo codziennego obciążenia.