







.jpg)












.jpg)
Dywany tkane na płasko mają zwartą, niską konstrukcję bez wysokiego runa. Ich powierzchnię tworzy widoczny układ przeplatających się włókien, dlatego są cieńsze od wielu dywanów tuftowanych i łatwiej wsuwają się pod drzwi oraz meble. Mogą pełnić funkcję spokojnego tła albo wyrazistego elementu kompozycji, zależnie od splotu, materiału, koloru i skali wzoru.








































































Płaskie tkanie polega na prowadzeniu nici wątku naprzemiennie przez nici osnowy. Oba układy tworzą jedną zwartą płaszczyznę, bez dodatkowo formowanego runa. W praktyce oznacza to mniejszą grubość, czytelniejszy rysunek splotu oraz powierzchnię, na której kurz i drobne zabrudzenia nie wnikają tak głęboko, jak pomiędzy długie włókna.
Najważniejsze cechy tej konstrukcji to:
Nie wszystkie dywany płasko tkane mają jednak takie same właściwości użytkowe. Duże znaczenie ma rodzaj włókna, gęstość splotu, sposób zabezpieczenia krawędzi i ewentualne wykończenie spodniej części. Modele bawełniane są zwykle bardziej miękkie i elastyczne, natomiast plecionki z juty mają wyraźniejszy, suchszy chwyt oraz naturalną nieregularność włókien. Wśród wariantów znajdują się również dywany z bawełny pochodzącej z recyklingu oraz modele sznurkowe przeznaczone do wnętrz lub stref zewnętrznych, zależnie od parametrów konkretnego produktu.
Konstrukcja bez wysokiego runa dobrze eksponuje geometrię. Pasy, zygzaki, romby, kratki i koncentryczne linie wynikają nie tylko z nadruku, lecz również z kierunku prowadzenia włókien. W dywanach dwustronnych obie powierzchnie mogą mieć funkcję użytkową, ale przed odwróceniem modelu warto sprawdzić zalecenia dotyczące splotu, wykończenia krawędzi i rodzaju podłoża.
Niski profil ułatwia zastosowanie dywanu w miejscach, w których wysoka powierzchnia utrudniałaby komunikację. Do przedpokoju wybieramy modele, które nie kolidują ze skrzydłem drzwiowym i pozwalają na sprawne usuwanie piasku z powierzchni. Pod stół w jadalni lepiej pasuje format obejmujący także odsunięte krzesła, dzięki czemu ich nogi nie zahaczają stale o krawędź dywanu.
W salonie dywan może wyznaczać strefę wypoczynkową. Przy sofie i fotelach kontrolujemy jego proporcje względem całego zestawu mebli, zamiast dopasowywać rozmiar wyłącznie do wolnego fragmentu podłogi. Konstrukcja tkana na płasko dobrze współpracuje także z lekkimi stolikami, ponieważ ich nogi stoją na stabilniejszej powierzchni niż w przypadku miękkiego, wysokiego runa.
Do kuchni, na balkon lub taras przeznaczamy wyłącznie modele opisane jako przystosowane do takich warunków. Sama płaska konstrukcja nie oznacza odporności na wilgoć, promieniowanie UV ani zmiany temperatury. Parametry te wynikają z rodzaju włókna, sposobu barwienia i wykończenia. Podobnie jest z ogrzewaniem podłogowym: niski dywan może ograniczać przepływ ciepła słabiej niż gruba wykładzina, ale zgodność z instalacją trzeba potwierdzić w specyfikacji danego modelu.
Dywany plecione na płasko dobrze pokazują rytm wzoru, dlatego kontrast między liniami silnie wpływa na kompozycję pomieszczenia. Czarno-kremowe zygzaki lub pasy tworzą wyraźną dominantę, natomiast zestawienia beżu, ecru, szarości i naturalnego koloru juty zachowują spokojniejszy charakter. Przy intensywnym wzorze ograniczamy liczbę konkurujących ornamentów na zasłonach, poduszkach i tapicerce.
Prostokątny dywan porządkuje układ równoległy do ścian i mebli. Modele okrągłe, owalne oraz o nieregularnym obrysie mogą natomiast przełamywać prostokątną geometrię salonu, sypialni lub holu. W aranżacjach boho i japandi wykorzystujemy naturalne kolory, widoczny splot i uproszczone formy, a we wnętrzach skandynawskich częściej pracujemy kontrastem czerni, bieli, szarości oraz regularnej geometrii.
Przy dywanach na wymiar i na zamówienie podajemy szerokość oraz długość z uwzględnieniem przejść, otwierania drzwi i ustawienia mebli. Kontrolujemy też kierunek wzoru, ponieważ pasy prowadzone wzdłuż pomieszczenia wzmacniają jego długość, a ułożone poprzecznie poszerzają optycznie wybraną strefę. Dzięki temu format dywanu wynika z układu funkcjonalnego podłogi, a nie wyłącznie ze standardowego rozmiaru produktu.